برنامه مشترک آموزشی–تجربی «موزه ملی هنر اصفهان» با همکاری مدرسه «مان» در روزهای ۳۱ اردیبهشت و ۱ خرداد ۱۴۰۵ طی دو روز متوالی برگزار شد. این رویداد با رویکرد یادگیری فعال و بهرهگیری از روشهای بازیوارسازی، تجربهای متفاوت از حضور در فضای موزه برای دانشآموزان رقم زد.در این برنامه که با مشارکت سه گروه دانشآموزی در هر روز و با حضور تسهیلگران متخصص حوزه باستانشناسی از مدرسه «مان» اجرا شد، چهار مرحله آموزشی–تجربی طراحی و پیادهسازی شد.
در مرحله نخست، برنامه با قصهگویی و فضاسازی داستانی آغاز شد. یک باستانشناس در قالب اجرای نمایشی و با گریم ویژه، روایتی درباره فقدان حافظه و سرقت مجموعه آثار خود ارائه کرد و دانشآموزان را در نقش «جستوجوگران میراث فرهنگی» وارد ماجرا کرد. این بخش با هدف ایجاد درگیری ذهنی، افزایش کنجکاوی و انتقال غیرمستقیم اهمیت حفاظت از میراث فرهنگی طراحی شده بود.
در مرحله دوم، دانشآموزان با هدف رمزگشایی و تکمیل نقشه، در محوطه موزه به جستوجوی سرنخهایی در قالب نامههای پنهانشده پرداختند. این نامهها بخشهایی از یک نقشه راه بودند که اطلاعاتی درباره ویژگیهای آثار از جمله جنس، دوره تاریخی و نشانههای بصری در اختیار آنان قرار میداد و مسیر جستوجوی نهایی را مشخص میکرد.
مرحله سوم به کاوش در فضای موزه اختصاص داشت. در این بخش، دانشآموزان با بهرهگیری از مهارتهای مشاهده دقیق و تحلیل بصری، به تطبیق ویژگیهای آثار با اطلاعات بهدستآمده پرداختند. در این میان، «اثر چهارم» معرفیشده در نقشهها عمداً در فضای موزه وجود نداشت؛ اقدامی طراحیشده با هدف ایجاد تعلیق، تقویت تفکر انتقادی و تأکید بر مفهوم از دست رفتن میراث فرهنگی و اهمیت حفاظت از آن.
در مرحله پایانی، فعالیت بازآفرینی خلاقانه انجام شد. دانشآموزان در ایوان موزه برداشتهای ذهنی خود از آثار مشاهده شده را با استفاده از رنگهای اکریلیک به تصویر کشیدند. این بخش به تثبیت یادگیری، تقویت درک بصری و تعمیق تجربه آموزشی آنان کمک کرد.
این برنامه با هدف توسعه مهارتهای نرم، ارتقای کار گروهی و تعامل میانفردی، تقویت نگاه تحلیلی و دقت در مشاهده آثار هنری، و همچنین آموزش مفهومی میراث فرهنگی از طریق تجربه مستقیم طراحی و اجرا شده است. همچنین تلفیق هنر و آموزش و بهرهگیری از روشهای خلاقانه، از دیگر رویکردهای اصلی این رویداد عنوان شد.
